yapraklar döküldü önce..
susuz kaldığı için yapraklarını döktüğünü düşündüm ağaçların.çimenlerimiz zaten kurumuştu ya,yapraklar da ardından döküldü.hava serinledi.cama[orası benim balkonum] eskisi kadar çıkamıyorum,kapatıyo annem orayı.
meğer sonbahar gelmiş..
bu benim ilk sonbaharım.. umarım başka baharlar da görürüm..
sonbaharı da sevmeliyiz diyor annem,diğer mevsimler gibi..ama bu ilk sonbaharımı sevmedim.içimi sıkıyor,anlamlandıramadığım bişeyler var..zaten hastayım.
dün gece yine ateşlendim,annem ilaç verdi ,ıslak bir bezle sevdi beni,ateşimi düşürüyormuş o ıslak bez.çaresizdim,ölecek gibi hissettim kendimi..
annişkom da üzgündü..ablam, babam hep kaygılı...
böyle zamanlarda kendimi kötü hissediyorum.annem de grip olduğunda öyle olurmuş,galiba ona çekmişim..
yaşamak çok güzel.ama hasta olduğunda ,ya iyileşemezsem diye düşünüyorsun..
zaten senin olmayanı kaybetme düşüncesi çok berbat..
elinden gelen bişey yok...
annemin gözlerine bakıyorum onda da kaybetme korkusunu görüyorum.....
bir an önce iyileşmeli,toparlanmalı ve mutlu olmalı..
hayat çok kısa,hele bize uygun görüleni daha kısa..:(
