26 Nisan 2008 Cumartesi

bu benim Kaan Abim..



bakııın nasıl güzel anlaşıyoruz:)

hani size bahsetmiştim ya beni gezdiriyorlardı ara sıra kaan ve noyan abi.
şimdilerde onlarla daha sık buluşuyoruz. onlarda öğrendi bana ayak uydurmayı :)
bazen babişkom olmadan geziyoruz,bazen de babamla beraber abilerim de geliyor,seğmenlere gidiyoruz.
Kaan Abim bugün ve önceki gün bana daha çok yakınlaştı,artık korkmadan çenemi okşuyor, ben le oynarken daha rahat..
ben de onu incitmeden oynamayı öğrendim. şimdi daha güzel vakit geçiriyoruz.
onunla biçok ortak yönümüz var tek ayrı olan ,o çok yakışıklı bir fenerbahçeli ben de yakışıklı bir cimbomlu..
ama hiç dert değil o benim buğrahan abimden sonra tanıdığım en yakışıklı en akıllı fenerli..
yaa benim bir de Barış Abim vardı,o hangi takımı tutuyordu,yetoş teyze okuyorsan bunları bana bildir lütfen..Onu unutmadım ha..
birkaç yıl içinde Kaan Abimlerin de bir candostu olacak ve o benim kankam olacak .
annişkom bana söz verdi ,ona da Nermin teyze söylemiş. herhalde yalan söylemezler de mi?
umarım Kaan Abim o zaman beni unutmaz ve beni yine sever.
bu fotolar da abimle ben..
nasılız?

iyi ki doğdun Annişkom


annişkomun doğum günü fotolarını bulana kadar idare edin bununla valla bu da benim yeni fotom ....

24 nisan annemin doğum günüydü.
sanırım 28 yaşına girmiş.(geçen yıl da aynıydı sanki?) ne güzel annem hiç yaşlanmıyor.
gündüz cafe deki arkadaşlarıyla pasta yiyip kutlamışlar,akşam da evde bizimle kutlama faslı yapıldı.
şımartmayın bu kadını yaa..
fotoları kaybetmiş,bulursak buraya koyacağız.(farkettirmeyin ama yaşlanıyor :) annem)..
iyi ki doğdun annişkom..
sen benim en sevdiğim annemsin..(bu sözü ablamdan çaldım..)

18 Nisan 2008 Cuma

BİZİMKİLER ABARTIYOR. bana göre babişko kayboldu...

Bugün babişkoyla beraber gezmeye gidecektik.evden arabaya kadar tasmamı takmadan çıkardı babiş. ben de tam arabanın yanında birden megi nin kokusunu aldım veee tabana kuvvet koştum.babişkoya nolduysa o da koşuyordu,acaba o da mı aynı kokuyu aldı. neyse ben koşuyorum babiş koşuyor.
sonra ben megi ve nejat abiyi buldum ve onunla gezeyim dedim. (nejat abi yi o an tanıdım ama şirin bi abi),neyse galiba o da benim kaybolduğumu düşündü ki,bizim evi aramaya başladı. eve geldik ablam açtı kapıyı ,pas vermedim ablama. ee çünkü gezicektim ben daha. nejat abi ablama inanmamış ben pas vermedim ya, ablişkom da yazık şaşkın. neyse sonra annem geldi o anda nejat abi de bi daha gelmiş, emin olmak için. kapıda bi bağrış,bi sevinç,anlamadım bunları ya..
ben ergen bir köpüşüm .gezerim ,kaçarım..
aaa ne abartıyorsunuz.annişkom nejat abiye teşekkürler ediyo,haydaa.
o olmasaydı da ben eve gelecektim canım ya.
alışın ,alışın..
daha çookkk gezerim ben böyle.

ERGENLİK ZOR YA..

Babişkomla her gün seğmenler parkına gidiyoruz. Orada belli bi arkadaş grubum var,onlarla buluşuyoruz.birkaç gün önce dişi bir '' pitbul'' la kötü bir deneyimim oldu.
orda diğer cinslerden bütün arkadaşlarla selamlaşırız, koklaşırız. Ben bunu görünce selam vereyim dedim hatun istemedi,ben de sinirlendim kafasına doğru atladım. Bir de ne göreyim pitbul un kafası nın altındayım.yanağımı,kulağımı ısırdı zilli. Canım çok yandı , çaktırmamaya çalışsam da. Babişkom hemen eve getirdi beni. Pansumalar falan,kötü kokan pomatlar. ÜFFFF ne zor ya.
Karizmayı çizdirdik ona mı yanayım,canım yandı ona mı.. Bir de annişkom kızdı bana. Seni istemeyen olursa anlayışla karşılayacaksın,ona saldırmayacaksın dedi. Bir köpüşün feminist annesi olması ne zor iş, ergen olmak ne zor iş yaaa...